خانم اردکانی مشغول صحبت با تلفن بود.بعد از قطع تلفن پرسید:چیزی شده مرجان ناراحت به نظر میای؟          

-ناراحت ........نه فقط یه سوای ازتون داشتم این حقیقت داره که آقای شریفی میخوان از اینجا برن؟

خانم اردکانی با ناراحتی گفت:متاسفانه بله میخوان برن شیراز شهر خودشون.

 -شیراز؟اصلا چرا یکدفعه این تصمیمو گرفتن؟

-راستش به منم چیزی نگفت دلایل شخصی داره ولی من به یه موضوعی شک دارم

 نازینن با کنجکاوی پرسید:چه موضوعی؟

خانم اردکانی نگاهی به من انداخت وگفت:درست همون روزی که تورو بعد از کلاس خواسته بود یادته؟بعد از اینکه صحبتتون تموم شد خیلی ناراحت وگرفته به نظر می اومد.هرچی دلیلشو پرسیدم چیزی نگفت اما دو روز بعد گفت میخوام استعفا بدم برم شیراز.

.بهش گفتم بیشتر فکر کنین بچه ها تدریس شما رو دوست دارن عادت کردن زیست رو با شما یاد بگیرن .قبول کرد چنروز بیشتر روش فکر کنه بعد به من تصمیم نهایی شو بگه.

اما درست بعد از اینکه سپیده اون مسخره بازی رو راه انداخت تو تصمیمش مصر شد وبه من گفت دیگه تحمل اینجا رو نداره .به هر حال با اینکه موافق نبودم ولی به خاطر راحتی خودش رضایت دادم مثل اینکه دایی اش تو شیراز یه دبیرستان غیرانتفاعی داره قراره اونجا تدریس کنه

 بعد از تشکر از خانم اردکانی داشتیم از دفتر خارج می شدیم که پرسید:راستی مرجان. اون روز بین تو وآقای شریفی حرف خاصی رد وبدل نشد که ربطی به این موضوع داشته باشه؟

- نه اصلا............در مورد وضع نمرات ودرس من بود همین.

سریعا از دفتر خارج شدیم. اصلا انگار از درودیوار برایم بد می بارید.رفتن شروین. بی خبری از سیاوش.ودر آخر استعفای ناگهانی آقای شریفی.

حسابی گیج وعصبانی بودم.پنج شنبه بعد از اتمام مدرسه نازنین با نگرانی پرسد:مرجان من نمی دونم به سعید چی بگم خجالت میکشم