روزي تصميم گرفتم از همه چيز دست بكشم... من از شغلم، از روابطم، ‌از معنويتم دست كشيدم... مي خواستم از كل زندگي ام دست بكشم. به جنگل رفتم تا براي آخرين بار با خداوند سخن بگويم. گفتم: « خداوندا!‌ آيا مي شود به من دليلي بدهي كه به خاطر آن دست از زندگي نكشم».

 پاسخش مرا شگفت زده كرد...

او گفت: «به اطرافت بنگر، آيا سرخس و ني را مي بيني؟»

گفتم: «آري»

او گفت: « آن گاه كه سرخس و ني را كاشتم،‌ از هر دوي آنها بسيار خوب مراقبت كردم. نور و آب در اختيارشان قرار دادم. سرخس به سرعت سر از خاك بيرون آورد و رشد كرد.

او با درخشندگي رنگ سبز خود سطح زمين را فرا گرفت. و از دانۀ ني هيچ خبري نبود.

 اما من دست از ني نكشيدم. سال دوم رسيد و سرخس همچنان با طراوت تر و پرتر مي شد. ولي باز هم خبري از دانۀ بيامبو نبود. اما من دست از ني نكشيدم.

 

 

آن گاه پس از پنج سال جوانۀ كوچكي سر از خاك بيرون آورد. در مقايسه با سرخس،‌ اين جوانه ذره ناچيزي بيش نبود... اما تنها شش ماه بعد بود كه ني تا بلنداي صد فوت قد برافراشت. او در طول اين پنج سال ريشه هاي خود را پرورش داده بود.

همين ريشه ها به او قدرت داده بودند و براي پا برجا ماندن هر آنچه را نياز داشت به او داده بودند. من مخلوقات خود را در آزموني قرار نمي دهم كه توانش را نداشته باشند».

او به من گفت: « كودكم،‌ آيا مي داني در تمام مدتي كه به تلاش مشغول بودي در حال ريشه دواندن بوده اي.

من دست از ني نكشيدم. از تونيز هرگز دست نخواهم كشيد.

خود را با ديگران مقايسه نكن. هدف ني با هدف سرخس تفاوت داشت. اما هر دوي آنها جنگل را زيبا كرده بودند».

و خداوند باز به من گفت:« زمان تو نيز فراخواهد رسيد. تو قد خواهي افراشت» 

پرسيدم:« تا كجا؟»

او در مقابل پرسيد:« ني تا كجا رسيد؟»

من پرسيدم:« تا آنجا كه مي توانست؟»

پاسخ داد: « بله. تا جايي كه مي تواني بالا رو تا هر چه بيشتر مايۀ افتخار من باشي».
من از جنگل بيرون آمدم و اين ماجرا را با خود آوردم. اميدوارم اين سخن بتواند به شما كمك كند آگاه شويد كه خداوند هرگز شما را ترك نخواهد كرد.

او هرگز شما را ترك نخواهد كرد!   

مترجم: فروغ كيان زاده

 

MAN AND GOD

One day I decided to quit...I quit my job, my relationship, my Spirituality... I wanted to quit my life.

I went to the woods to have one last talk with God. God, I said. Can you give me one good reason not to quit His answer surprised me...

Look around, He said. Do you see the fern and the bamboo

Yes, I replied.

When I planted the fern and the bamboo seeds, I took very good care of them.

I gave them light. I gave them water. The fern quickly grew from the earth.

Its brilliant green covered the floor. Yet nothing came from the bamboo seed.

But I did not quit on the bamboo. In the second year the Fern grew more vibrant and plentiful. And again, nothing came from the bamboo seed.
But I did not quit on the bamboo.

He said.

In year three there was still nothing from the bamboo seed. But I would not quit. In year four, again, there was nothing from the bamboo seed. I would not quit. He said.

Then in the fifth year a tiny sprout emerged from the earth. Compared to the fern it was seemingly small and insignificant...But just 6 months later the bamboo rose to over 100 feet tall. It had spent the five years growing roots.

Those roots made it strong and gave it what it needed to survive. I would not give any of my creations a challenge it could not handle. He said to me.

Did you know, my child, that all this time you have been struggling, you have actually been growing roots

I would not quit on the bamboo. I will never quit on you.

Don't compare yourself to others. He said. The bamboo had a different purpose than the fern. Yet they both make the forest beautiful.

Your time will come, God said to me. You will rise high

How high should I rise I asked.

How high will the bamboo rise He asked in return.
As high as it can I questioned

Yes. He said, Give me glory by rising as high as you can.

I left the forest and bring back this story. I hope these words can help you see that God will never give up on you.

He will never give up on you!

و خدا خر را آفرید….
و به او گفت: تو بار خواهی برد، از زمانی که تابش آفتاب آغاز می شود تا زمانی که تاریکی شب سر می رسد. و همواره بر پشت تو باری سنگین خواهد بود. و تو علف خواهی خورد و از عقل بی بهره خواهی بود و پنجاه سال عمر خواهی کرد و تو یک خر خواهی بود.
خر به خداوند پاسخ داد: خداوندا! من می خواهم خر باشم، اما پنجاه سال برای خری همچون من عمری طولانی است. پس کاری کن فقط بیست سال زندگی کنم.
و خداوند آرزوی خر را برآورده کرد.
******************************************
و خدا سگ را آفرید
و به او گفت: تو نگهبان خانه انسان خواهی بود و بهترین دوست و وفادارترین یار انسان خواهی شد. تو غذایی را که به تو می دهند خواهی خورد و سی سال زندگی خواهی کرد. تو یک سگ خواهی بود.
سگ به خداوند پاسخ داد: خداوندا! سی سال زندگی عمری طولانی است. کاری کن من فقط پانزده سال عمر کنم.
و خداوند آرزوی سگ را برآورد.
******************************************
و خدا میمون را آفرید
و به او گفت: و تو از این سو به آن سو و از این شاخه به آن شاخه خواهی پرید و برای سرگرم کردن دیگران کارهای جالب انجام خواهی داد و بیست سال عمر خواهی کرد. و یک میمون خواهی بود.
میمون به خداوند پاسخ داد: بیست سال عمری طولانی است، من می خواهم ده سال عمر کنم.
و خداوند آرزوی میمون را برآورده کرد.
******************************************
و سرانجام خداوند انسان را آفرید
و به او گفت: تو انسان هستی. تنها مخلوق هوشمند روی تمام سطح کره زمین. تو می توانی از هوش خودت استفاده کنی و سروری همه موجودات را برعهده بگیری و بر تمام جهان تسلط داشته باشی. و تو بیست سال عمر خواهی کرد.
انسان گفت: سرورم! گرچه من دوست دارم انسان باشم، اما بیست سال مدت کمی برای زندگی است. آن سی سالی که خر نخواست ، آن پانزده سالی که سگ نخواست و آن ده سالی که میمون نخواست زندگی کند، به من بده.
و خداوند آرزوی انسان را برآورده کرد.
و از آن زمان تا کنون
انسان فقط بیست سال مثل انسان زندگی می کند…..
و پس از آن،ازدواج می کند و سی سال مثل خر زندگی می کند ، مثل خر کار می کند و مثل خر بار می برد…
و پس از اینکه فرزندانش بزرگ شدند، پانزده سال مثل سگ از خانه ای که در آن زندگی می کند، نگهبانی می دهد و هرچه به او بدهند می خورد!!!!
و وقتی پیر شد، ده سال مثل میمون زندگی می کند؛ از خانه این پسر به خانه آن دختر می رود و سعی می کند مثل میمون نوه هایش را سرگرم کند.
و این بود همان زندگی که انسان از خدا خواست

کی میگه ادما فقط عشق و احساس دارن این پرنده ها از خیلی  ادما که فقط ادعای عشق و دوس داشتنو دارن بهترن ادما که این روزا معنی این کلمه ها رو با کاراشون به لجن کشوندن. تازه این پرندها برعکس ما ادما هیچ ادعایی ندارن من که این عکسا رو دیدم واقعا از عشق پاکشون لذت بردم خوش به حالشون  این پرنده های  گوگولی تا اخرش به هم وفادار موندن تا وقتیکه جفت ماده مرد و جفت نر با تمام وجود جیغ میکشید و وقتی زخمی بود بهش غذا میداد ما ها کجای کاریم واقعا باید از این مخلوقات بی زبون خدا یاد گرفت

دردو دلی دوستانه

تازگیها به یه موضوع جالبی دست یافتم اونم اینکه از ترم یکی که تو دانشگاه بودم تا الان که 6 ترم گذشته چقدرر اساتید دل انگیز بنده دوس داشتن منو اذیت کنن.اوایل فکر میکردم شاید تصادفیه ولی جدیدا فهمیدم نه بابا همه یه جورایی الکی گیر میدن رااس گفتن ادم به هر چی حساس باشه همون سرش میاد من خودم نسبت به پایمال کردن حق دیگران از روی بی عدالتی و همینطور تهمت زدن به دیگران مواقعی که مطمئن نیستم واقعا متنفرم جالبه در مورد خودم همین اتفاقا باررها اافتاده اگرچه خیلی وقتا ااز لحااظ روحی ازرده شدم اماا خدا هم هوامو بعدش حسابی داشته چون وااقعاا هیچوقت بد کسی رو ازش نخواستم .

دوس داشتم تو گپ دوستانه به شما هم بگم شاید بفهمید مشکل من چیه استادا اشتباهی گیر میدن البته اونقدر موضوع واسم اهمیت نداره اماا یه نمه واسم جالبه و فکرمو مشغول کرد.که چراا من؟

بذارین چندتا نمونشو بگم دستتون بیاد چه مظلومیم من .

مثلا ترم 3 بودم با یه استادی کلاس داشتیم خیلی دوسش داشتم چون استاد جدی بود سر کلاسش همیشه درس گوش میداادم یه بار داشت پای تخته شکل می کشید و پشتش به کللاس بود که بچه هایی که پشت سر من نشسته بودن شروع کردن حرف زدن استاده همونطوری که پشتش به کلاس بود اسم منوصدا کرد وگفت:خانم.....لطفا اهسته تر صحبت کنید .

من بددبخت داشتم شااخ در میاوررم اما گذشتم هیچی نگفتم اتفاقا اون دوستم که حرف زده بود وقتی ااشتباه استادو فهمید ازم معذرت خواهی کرد.

این موند تا اینکه ترم بعد من با همون استاد یه دررس دیگه داشتم.اون روز دوستم داشت یوااشکی یه ماجررایی رو با اب وتااب برام تعریف میکرد منم فقط شنونده بودم بدون یک کلمه حرفو در همین حین به استاد گوش میدادم همون لحظه استاد زل زد به منو گفت:خانم.......لطفا حرف نزنید به درس گوش بدین بزارین واسه بعد.

منو میگی اتیش گرفتم اخه منه بدبخت تاوان فک زدن بقیه رم بااید میدادم حالا جالبتر اینکه استاد وقتی انتراک داد باا همون دوستم رفتیم میخواست سوال بپررسه بعد از سوال دوستم که عذاب وجدان گررفته بود گفت اون حرف میزده نه من.استادمون که خانم نسبتا جوون و زیرکی بود گفت من میدونم شما حرف زدین ایشون بی تقصیرن به خاطر همین خانم مریم دعوا کردم که به در بگم دیواار بشنوه.

دیگه بدتر یه لحظه خواستم استاده رو خفه کنم اخه دوبار بی دلیل منو جلوی کل کلاس ضایع کرد ونیش خیلی عتیقه ها رو باز کرد اما من چون استاد خوبی بود هیچ کینه ای به دل ندارم همیشه ازش تعریف میکنم.

مورد بعدی یه استاد نسبتا مسن خاانم دیگه داشتیم نمیدونم چه پدرکشتگی با من داشت با اینکه خیلی منو مثلا دوس داشت سر کلاسا اگه به من تذکر نمیداد انگار روزش شب نمیشد .یکبار خیلی جالب سوتیه عظیمی داد گفت خانم مریم....شما هفته پیشم سرر همین کلاس صحبت میکردید .جالبیش اینجا بود من جلسه ی پیش اصلا سر کلاس نبودم.خلاصه گفتم شاید ردیفای اخر میشینم اینطوره رفتم یه جلسه ردیف جلو نشستم که دیگه حرف مفت نزنه از اول  اون کلاس مزخرفش که داشت چرت وپرت میگفت واسه اینکه حرف مفت نزنه یک کلام حرف نزدم ببینم بازم الکی چیزی میگه کلاس تموم شد گفتم خداروشکر دید من ساکت بودم که یدفعه موقع حضورغیااب موقعی که  اسم منو خوند گفت:دختر خوبیه مریم فقط وقت نمیکنه به درس گوش بده از بس حررف واسه گفتن داره.داشتم خفه میشدم حالا اگه ادم حرف یزنه یه چیزی انقدر حرص نمیخوره اما خیلی بده که بهت الکی تهمت بزن من که ازش نمیگذرم چون چندبار اینکارروکررد.

اینم بگم تا  معلوم شه چه بدشانسیم من.با یه استاد مرد جدی و مقرراتی ترم پیش کلااس داشتیم من چون با مترو میرم داانشگاه بضی موقعها که این متروی کوفتی تاخیرر داره دیر میرسیدم کلاسمم صبح زود بود جالبه من ویکی دیگه از دوستام همیشه با هم دیر میکردیم خیلی  بچه های دیگه حتی بعد ما می اومدن طبق معمول موقع حضوروغیاب استاد مربوطه به اسم من که میرسید میگفت:خانم....شما همیشه تاخیر دارین.

جالبه به دوستام که همزماان با من می اومدن دریغ از یکبارتذکر.حتی 2 تا غیبت منو هر جلسه گوشزد میکرد اما به کسایی که 3 تا غیبت داشتن چیزی نمی گفت واسه دوستامم جالب بود استادا چه مشکلی با من واسمم دارن که اینطورری میشه؟دیروزم یه موردی تو این مایه ها اتفاق افتاد حوصله ی تعریف ندارم دیگه ترمای اخر به اشتباهات استادام در موررد خودم عادت کردم جالبه یکی دوباری از چندتاشون پرسیدم چرا وقتی غیبت میکنم فقط به من گیر میدن یکشون گفت چون شاگرد خوبی هستی  دوستت داریم دلمون میخواد همیشه سر کلاس باشی. منو میگی گفتم صد سال سیااه دلتون نخواد منه بدبختو ضایع میکنین الکی گیر میدین چون خوشتون میااد جالبه اگه قیافه شری داشتم یه چیزی اینطور که دیگران میگم تازه قیافم مظلومه .اخرشم 2 ترم دیگه لیسانس میگیرم دلیل ااین همه الطااف و سخنان دل انگیز استادامو نسبت به خودم نفهمیدم فکر کنم به ارشد برسم بندازنم بیرون از کلاس خودشونو راحت کنن مگه نه؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟اماا بی خیال مریمی هم خدایی داره امان از اون وقتی که دلش بکنه واشکشو کسی جاری کنه اونوقته که خودش میاد و ازم دفاع میکنه جوریکه ردپاشو تو زندگیم میبنم خدا جونم دوست دارم.

فقط به ادما اعم از استادو دانشجو وغیرره میگم

جان مریم چشماتو وا کن!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

این پست رو تقدیم میکنم به پسر عموی نازنینم حامد که مثل داداشم همیشه حامی منه ومثل علی دوسش دارم .چون اهل دانش و دانشگاس میدونم از این مطلب لذت میبره 

بهترين دانشگاه‌هاي جهان

دانشگاه شانگهاي چين به رسم هر سال فهرست رده بندي ساليانه بهترين دانشگاه هاي جهان را منتشر كرد. مانند هر سال دانشگاه هاروارد در ايالت ماساچوست آمريكا با فاصله زيادي از ساير دانشگاه ها در صدر اين رده بندي است.

 

دانشگاه هاروارد در ايالت ماساچوست در سال 1636 ميلادي تاسيس شد و قديمي ترين دانشگاه ايالات متحده محسوب مي شود. در طول تاريخ آن 9 رئيس جمهور آمريكا فارغ التحصيل هاروارد بوده و 40 برنده جوايز مختلف نوبل به اين دانشگاه تعلق داشته اند.

 

دانشگاه استنفورد در سيليكن ولي ايالت كاليفرنيا مانند سال كذشته در مكان دوم بهترين دانشگاه هاي جهان قرار دارد. دانشگاه استنفورد در اواخر قرن نوزدهم ميلادي تاسيس شد. اين دانشگاه از زمان تاسيس يك قطب اصلي تحقيقات محسوب مي شود.

 

 

 

دانشگاه بركلي كاليفرنيا سومين دانشگاه برتر جهان است. اين دانشگاه در سال 1868 ميلادي تاسيس شد. دانشگاه بركلي داراي 35 هزار دانشجو است.

 

 

دانشگاه كمبريج بريتانيا چهارمين دانشگاه برتر جهان محسوب مي شود. اين دانشگاه در قرن سيزدهم ميلادي تاسيس شد و يكي از قديمي ترين دانشگاه هاي اروپا است.
 

 

ماساچوستز انستيتوت آف تكنولوژي يا MIT در نزديكي شهر بوستن واقع شده و در سال 1861 تاسيس شد. اين دانشگاه پنجمين دانشگاه برتر جهان است.

 

 

كاليفرنيا اينستيتوت آف تكنولوژي يا كال تك ششمين دانشگاه برتر جهان در نزديكي شهر لس آنجلس قرار دارد. اين دانشگاه در اواخر قرن نوزدهم ميلادي تاسيس شده است.

 

 

دانشگاه كلمبيا هفتمين دانشگاه برتر جهان در شهر نيويورك واقع شده است. اين دانشگاه كه در سال 1754 ميلادي تاسيس شد ابتدا كينگز كالج نام داشت و پنجمين دانشگاه قديمي ايالات متحده محسوب مي شود.
 

 

تصوير تركيبي از ساختمان هاي قديمي و جديد دانشگاه پرينستون هشتمين دانشگاه برتر جهان. اين دانشگاه در سال 1746 در شهر پرينستون در ايالت نيو جرسي تاسيس شد. جان اف كندي ، رئيس جمهور فقيد آمريكا از مشهورترين دانشجويان آن و آلبرت انشتين ، مشهورترين استاد اين دانشگاه محسوب مي شوند.
 

 

دانشگاه شيكاگو در منطقه هايد پارك شهر شيكاگو در سال 1890 توسط جان دي راكفلر تاسيس شد. اين دانشگاه نهمين دانشگاه برتر جهان است.

 

 

دانشگاه آكسفورد بريتانيا دهمين دانشگاه برتر جهان است. اين دانشگاه در اواخر قرن يازدهم ميلادي تاسيس شد و قديمي ترين دانشگاه بريتانيا است.
 

میگم دوس جونا حالا شما دوس دارین تو کدوم دانشگاه درس بخونین ؟ارزو بر جوانان عیب نیستا هر کدومو خواستین فقط اشاره کنین من که اول عکساشو نگاه میکنم هر کدوم خوشم اومد میگم

 

زندگی شهد گل است و زنبو زمان آن را می مکد

آنچه می ماند عسل خاطره هاست

((قدر لحظه های با هم بودنو بدونیم ))

یک روز پسر بچه ی کم شنوایی با یک نوشته از طرف معلمش از مدرسه به خانه بازگشت .مادرش نوشته را خواند: تامی شما بسیار کودن است. دیگر اورا به مدرسه نفرستید.

مادر تامی وقتی نوشته را خواندگفت:تامی من کودن نیست من خودم در خانه به او درس می دهم.

و آن تامی بزرگ شدوتوماس ادیسون شد .توماس ادیسونی که تنها سه ماه به مدرسه رفت وکم شنوا بود.

نتیجه ی اخلاقی به نظر من اینه که انسان نباید تحت هیچ شرایطی خودشو دست کم بگیره و احساس ناامیدی کنه حالا با هر استعدادوامکاناتی که داره .خواستن توانستن است.دوس جونای خودم.