جان مریم چشماتو وا کن

حسرت و دریغ

سلام امشب خیلی دلم گرفته هوا سنگینی میکنه باور کردنی نیست چندروزیه عزاداره یکی از دوستای خوبمم که مطمئنم هیچوقت یاد وخاطره و روج بزرگوارشو فراموش نمیکنم واقعا ناگهانی و شوک بزرگی بود طوریکه اصلا حس و حال دانشگاه رو ندارم انگار از در و دیواراش غم می باره واسه شادی روح دوستم دعا کنین اگرچه مطئنم انسان شریفی بود وهمون حسرت همیشگی چقدر زود دیر میشود همون حسرت همیشگی زندگی چقدر عجیبه و چقدر مرگ نزدیکه و ما بی خبریم افسوس صد حیف

+ نوشته شده در یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1388ساعت 23:32 توسط نازنین مریم |